Posle vekova zamiranja, pčelarstvo se u 20. stoleću ponovo proširilo, i to kao dodatna delatnost i veoma često hobi-zanimanje u cilju dopune kućnog budžeta.

„Oko 10.000 pčelara udruženo je u pčelarska društva kojih ima skoro u svakom većem mestu u Srbiji, a zajedno su udružena u Savez pčelarskih organizacija Srbije“, navedeno je u u brošuri „Stanje organske poljoprivrede u Srbiji i potencijali za njen razvoj“.

U tekstu čiji je autor mr Nebojša Nedić sa Poljoprivrednog fakulteta u Beogradu, ukazano je da profesionalnih pčelara u zemlji ima od dva do tri odsto i oni su okupljeni u Asociajciju profesionalnih pčelara Srbije, grupaciji koja okuplja pčelare sa 200 i više košnica.

Godišnja proizvodnja meda kreće se od oko 4.000 tona do 5.000 tona, a najzastupljenije su tri vrste meda – bagremov (1.500 do 2.000 tone), lipov (oko 1.000 tona) i suncokretov (oko 1.000 tona).

Na našem tržištu pojavljuje se i med od uljane repice, kao i manja količina livadskog i šumskog meda.

U ukupnoj proizvodnji meda centralna Srbija učestvuje sa oko 85 odsto, a Vojvodina sa 15 odsto.

Prema statističkom popisu iz 2002, broj košnica pčela po opštinama kreće se od 240 u Opovu do 7.741 u opštini Rekovac.

Najveće učešće u ukupnom broju košnica u Republici ima Braničevski okrug (7,6 odsto), a najmanje Severno-banatski okrug (svega 1,9 odsto).

Prosečna proizvodnja meda po košnici kreće se oko 13 kilograma, a kako je u članku ukazano, ona može biti povećana za 50 odsto, boljim iskorišćavanjem paše i određenim apitehničkim zahvatima.

U Srbiji, inače, stanovništvo nema kult potrošnje meda, pa on po glavi stanovnika na nivou od 0,2 kilograma (godišnje), dok u razvijenim zemljama, poput Nemačke, iznosi dva do tri kilograma po stanovniku.

Kako je istaknuto, biljni pokrivač u Srbiji je veoma bogat i prema procenama stručnjaka, mogao bi obezbediti pčelinju pašu za oko 800.000 košnica, povećanje u odnosu na sadašnji broj za čitavih 62,5 odsto.

Kao primer za značajne mogućnosti za povećanje proizvodnje meda, navodi se i područje Fruške Gore, koje je na drugom mestu u Evropi po koncentraciji lipe, te je meka“ za dobijanje ove vrste meda.

Još jedan vid upošljavanja u toj grani poljoprivrede je i organska pčelarska proizvodnja, koja je na „našim prostorima novijeg datuma, zahtevna je i traži od naših pčelara najpre moralne kapacitete, a potom poštovanje strogih pravila organske pčelarske proizvodnje“, ističe autor.

Šansa za razvoj srpkog pčelarstva ogleda se i u organizovanju pčelara proizvođača u subjedinice prema prostornom rasporedu, kao i njihovoj edukaciji da proizvode „kvantitet, kvalitet i kontinuitet, ali uz definisanu poslovno robno novčanu saradnju“, zaključuje se u tekstu.